Drie generaties, één vak

Een nieuw kantoor, een veranderende woningmarkt en een jonge generatie die nadrukkelijk haar plek inneemt. Bij Groote Waard Makelaars & Taxateurs komen ervaring, vernieuwing en ambitie samen. Serge Libeton kent het vak door en door, Mike van der Wielen heeft zich inmiddels bewezen als volwaardig makelaar en Pascale Libeton, de dochter van Serge, staat nog aan het begin van haar carrière, maar aan enthousiasme geen gebrek. Drie verschillende posities, maar met één duidelijke gemene deler: makelaardij draait uiteindelijk niet om stenen, maar om mensen.

Sinds oktober vorig jaar is Groote Waard gevestigd aan de Molendijk in Oud-Beijerland, zichtbaar voor winkelend publiek en laagdrempelig genoeg om zomaar even binnen te lopen.

De ervaren kracht in het vak

‘Dat was precies de bedoeling,’ vertelt Serge. De nieuwe locatie moest niet alleen beter zichtbaar zijn, maar vooral uitnodigen. De bestaande winkelruimte werd inpandig slim onder handen genomen door een architect, voor de kleuren werd een interieurspecialist ingeschakeld en de koffiehoek ontwierpen ze zelf. Bij binnenkomst is er geen formele balie, maar een sfeervolle plek waar bezoekers eerst een lekkere kop koffie kunnen krijgen.

Het past bij hoe Serge naar het vak kijkt. De woningmarkt mag dan in cijfers worden uitgedrukt, een verhuizing is zelden alleen een zakelijke transactie. ‘Je zit bijna altijd met een verhaal aan tafel.’ Na meer dan 25 jaar in de makelaardij in de Hoeksche Waard en omstreken rekent hij zichzelf tot de gevestigde orde. Tegelijkertijd zegt hij met een glimlach: ‘Het is goed om te zien dat er nieuwe generaties opstaan.’ Hij juicht het toe en binnen zijn eigen kantoor zijn er dan ook meerdere generaties vertegenwoordigd.

Wie de afgelopen jaren een huis probeerde te kopen, weet hoe overspannen de markt was. Bezichtigingen in tijdsloten, tientallen biedingen en verkoopprijzen die in rap tempo boven de vraagprijs schoten. Die gekte is volgens Serge inmiddels ietwat afgezwakt. ‘Er heerst weer wat meer kalmte,’ zegt hij. Woningen worden nog steeds snel verkocht, maar niet meer standaard binnen twee of drie weken. Twee tot drie maanden is inmiddels veel normaler. Dat klinkt misschien als een afkoeling, maar volgens Serge voelt het eerder als een terugkeer naar een markt die weer wat realistischer wordt, maar tegelijkertijd blijft er een zorg.

Realistischer, maar nog wel steeds moeilijk

Zijn grootste zorg betreft starters. De rente is opnieuw gestegen en, zoals we allemaal weten, zijn woningen duur door het beperkte aanbod. ‘Je ziet dat jongvolwassenen langer thuis blijven wonen. Niet omdat ze dat per se willen, maar omdat het bijna niet anders kan’.

Ook de huurmarkt baart hem zorgen. Door strengere fiscale regels en de daarmee samenhangende belastingdruk in box 3, hebben veel particuliere verhuurders hun woningen verkocht. ‘Het particuliere huuraanbod is daardoor voor het overgrote deel verdwenen,’ zegt hij.

In de zakelijke verhuur ziet hij juist een heel ander beeld. Kantoorunits, winkels en bedrijfsruimtes vinden nog altijd vlot hun weg naar nieuwe gebruikers, zowel binnen het huursegment als op de verkoopmarkt van zakelijke objecten. Precies daarom vindt Serge het belangrijk dat de kennis binnen het kantoor breed blijft. Groote Waard begeleidt niet alleen bij de aan- en verkoop of verhuur van woningen en bedrijfsmatig vastgoed, maar verzorgt ook taxaties, adviseert over de waarde en mogelijkheden van panden en denkt mee over de beste vervolgstap. Van de eerste oriëntatie aan de koffietafel tot de bezichtigingen, onderhandelingen, contracten en de uiteindelijke overdracht: het kantoor begeleidt het hele traject.

De klik en de gunfactor

Mike is 27, geboren en getogen in Oud-Beijerland en kent de Hoeksche Waard op zijn duimpje. Veel mensen kent hij van school, via vrienden of van het sporten. Dat lokale netwerk is volgens hem minstens zo belangrijk als een goede woningpresentatie. ‘In de Hoeksche Waard zijn veel makelaars gevestigd,’ merkt hij op. ‘Veel meer dan je in sommige andere regio’s ziet.’ Daarmee wordt het verschil tussen kantoren volgens hem minder bepaald door prijs, maar vaker door de welbekende gunfactor. ‘Uiteindelijk gaat het heel vaak om de klik of het gevoel dat je hebt met elkaar.’ En dat menselijke deel van het vak trekt hem misschien nog wel het meest. 'Je kunt goed zijn in onderhandelen, mooie foto’s maken en woningen online perfect presenteren, maar vertrouwen kun je écht niet automatiseren.’ Communicatie is de sleutel tot succes, volgens Mike.

‘Vertrouwen kun je écht niet automatiseren’

Een wijze les van Serge is hem altijd bijgebleven: ‘Zeg nooit: ik denk dat het wel kan.’ Om zijn uitspraak te verduidelijken gebruikt hij een voorbeeld van een gewenste dakkapel. 'Als een koper vraagt of die geplaatst mag worden, moet je niet op gevoel antwoorden. Want als jij zegt: volgens mij wel, hoort iemand alleen “ja”. En als het later niet blijkt te kunnen, krijg je dat niet meer rechtgezet.’

Inmiddels is hij kandidaat-makelaar en draait hij alweer een tijdje mee, ook in het hogere segment. Van Serge leerde hij veel over de traditionele makelaardij, maar tegelijkertijd brengt Mike een andere kijk op het vak mee. Voor zijn generatie begint de zoektocht naar een woning meestal online. Zichtbaarheid op Google, sterke woningpresentaties en gerichte online marketing zijn daardoor geen extra’s, maar een belangrijk onderdeel van zijn werk. Mike begrijpt instinctief hoe mensen zich online oriënteren en welke informatie hen in beweging brengt. Serge denkt op sommige punten traditioneler. Juist dat verschil maakt de samenwerking waardevol: ervaring en persoonlijk contact aan de ene kant, digitale kennis en een scherp gevoel voor online gedrag aan de andere.

Mike zegt lachend. ‘We verschillen daar soms gewoon in, iets met een generatie-kloof’. En toch vindt hij de combinatie juist sterk. Digitale zichtbaarheid kan klanten binnenbrengen, maar het ‘ouderwetse’ persoonlijke contact bepaalt uiteindelijk of ze blijven.

Getriggerd door de gesprekken aan de keukentafel

Pascale is 20 en daarmee de jongste van het stel. Omdat Serge haar vader is, is ze extra scherp op haar eigen positie. Ze kiest er bewust voor om haar eigen plekje te 'veroveren'. Dat resulteerde er bijvoorbeeld in dat ze eerder van familievakantie moest terugkomen dan haar ouders. 'Ik had geen vrije dagen meer,' zegt ze lachend.

Ze begon aan een studie Rechten aan de Erasmus Universiteit, maar na driekwart jaar merkte ze dat de universitaire wereld en het vooruitzicht van een juridische carrière haar niet goed paste. Ze realiseerde zich dat juist de dingen die haar in Rechten aanspraken, terugkomen in de makelaardij. Het uitpluizen van situaties, het analyseren van informatie en het zoeken naar de juiste verbinding tussen partijen zijn in beide disciplines belangrijk. Het verschil is dat ze die vaardigheden in de makelaardij direct kan combineren met contact met mensen, afwisseling en zichtbare resultaten.

Het menselijke en praktische aspect kreeg ze bovendien al jong mee aan de keukentafel. ‘Ik kreeg thuis veel mee. Niet alleen over huizen en onderhandelingen, maar vooral over de mensen achter die verhalen en de situaties waarin zij zich bevonden. De overstap van rechten naar makelaardij was geen volledig nieuwe richting, maar voelde als een logische keuze waarin mijn interesse in analyseren samenkomt met mijn behoefte aan menselijk contact en beweging.’

'Zo vader zo dochter', zegt Serge terwijl hij zijn dochter ietwat gekscherend aankijkt. Pascale lacht erom terwijl haar vader vervolgt: 'Pascale maakt een snelle ontwikkeling door. Ze is nieuwsgierig en pakt veel op, maar blijft er wel opvallend nuchter onder. Ze wil van onderaan af beginnen en alle facetten van het bedrijf leren kennen. Op dit moment houdt ze zich, net zoals Monique Aret, onze administratief medewerkster, bezig met administratieve taken, loopt ze mee met bezichtigingen, plaatst ze borden en krijgt ze steeds meer mee van het echte werk buiten de deur. Ze stelt veel vragen, kijkt goed om zich heen en wil begrijpen waarom dingen gaan zoals ze gaan.’

Klinkt als een plan! En ergens kijkt Pascale natuurlijk ook naar de toekomst. Ze wil zich de komende jaren vooral verder ontwikkelen, ervaring opdoen en haar eigen plek binnen het vak verdienen. Of daar uiteindelijk ook een rol ligt in het voortzetten van het familiebedrijf? Die ambitie is er zeker.

Inmiddels heeft ze haar diploma Basistheorie Vastgoeddeskundige behaald en is de volgende stap de specialisatie Wonen. Daarna gaat ze zich specialiseren in Bedrijfsmatig Vastgoed.

Andere generatie, hetzelfde vak

Drie verschillende mensen, drie verschillende levensfases. Serge met een kwart eeuw ervaring, Mike die inmiddels stevig in het vak staat en Pascale die nog volop ontdekt waar haar kracht ligt. Hun ideeën verschillen soms, maar de kern van het vak blijft volgens alle drie verrassend ouderwets en in één ding vinden ze elkaar dan ook moeiteloos; Hoeveel er ook wordt gedigitaliseerd, menselijk contact, vertrouwen en oprechte aandacht blijven de basis.