Columns

  • Hoeksche Waard

    Luduvudu

    Zoekend naar nummer 345, mijn favoriete oogschaduw, zie ik bij een make-up display wat verderop twee tienermeisjes staan. Een van hen probeert tevergeefs haar uitgelopen mascara weg te poetsen. De tranen stromen haar over de wangen. Haar vriendin staat er met hangende schouders wat ongemakkelijk bij....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Liefde

    Jaren geleden bezocht ik ergens in Nederland een fototentoonstelling over het dorpsleven uit de streek. Georganiseerd door een plaatselijke historische vereniging. Er hingen foto’s uit lang vervlogen tijd. Foto’s van boerentaferelen, oude villa’s, kleine winkels, dorpelingen rond de pomp, scho....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Hoop

    Terwijl achter ons het bootspoor van rimpelend water langzaam vervaagt, varen wij door de Boezemvliet. Geëscorteerd door twee meevliegende groenblauw fluorescerende libellen. Een gekruld blad van een losgeslagen waterlelie omarmt de hals van een ronddobberend bierflesje. Ruiende kippen op een eilan....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    De dag nadat...

    Mijn lichaam voert geheel automatisch, simpele maar onnodige handelingen uit. Ik hoor geluiden die er niet zijn en praat zelfs in het luchtledige.Het is de dag nadat Enzo ging hemelen. 06.30 uur. Ik hoor gepiep. Enzo, ik stap uit bed om zijn medicijnen klaar te maken. Píepen, hoe kom ik er bij. Hon....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Enzo 2005- 2022

    Toen mijn ouders binnen drie weken overleden, kwamen mijn kinderen in actie. Een puppy zal moeders wel troosten. Vanzelfsprekend speelde er ook een stukje eigenbelang, want wat is er leuker, liever, schattiger en mooier dan een pup!Enzo van ‘t Katoennestje deed zijn intrede. Een Coton de Tulèar v....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Fileleed

    File. Daar staan ze. Zes man op een rij. Plassend achter de vangrail vlak voor de Gotthardtunnel. Een lolbroek drukt hard op de claxon. Onverstoorbaar plast men verder. Je zal maar nodig moeten als je al uren voor die vervloekte tunnel staat te wachten. Gezamenlijk plassen verbroederd, maakt vriende....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Italiaanse nachten

    Ik ren zo hard als ik kan. Een muur! Met mijn zelfklevende voetzolen klim ik naar boven en spring in het diepe. Er wordt geschoten, een kogel suist over mijn hoofd, ik hoor het geluid van versplinterend hout. Mijn masker verschuift, ik zie niets meer en klap met mijn hoofd tegen een hardhoutenschutt....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Zwemmende mieren

    Ossaia, Italië. Aan de rand van ‘ons’ zwembad krioelen zwarte miertjes. Werksters dat is duidelijk. Ze hebben het druk. Slepen met broodkruimels die ze langs een vaste route ergens naar toe brengen. Waar naar toe is mij niet helemaal duidelijk. Op het moment dat de kleine rakkers tussen de gras....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Emo- filmpjes

    Ik ken iemand met een merkwaardige, super ontspannende bezigheid. ‘Vieze’ YouTube filmpjes kijken. Niet in pornografische zin maar compilatiefilmpjes over rijkelijk vloeiend pus en aanverwante zaken.Vierhonderdzevenentwintigduizend mensen, inclusief deze dame, genoten inmiddels van een ontploffe....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Bevalling

    ‘Au, au, au, AU!’ klinkt er buiten onder het raam van mijn kantoortje. Calamiteit? Ik werp een blik uit het raam, even poolshoogte nemen, je weet maar nooit. Er ligt een kleuter op de picknicktafel. Ze kreunt. Een ander meisje staat over haar heen gebogen. Voelt haar voorhoofd en pols. Ze knikt ....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    R.I.P

    Ik loop de dierenartspraktijk binnen. Er staan twee dames bij de balie, druk pratend met de dierenarts en haar assistente. Wachtend op mijn beurt, volg ik onwillekeurig hun gesprek. Het gaat over een ernstig ziek huisdier. Hond, kat of konijn, daar kan ik geen hoogte van krijgen. Gisteren gebracht, ....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    De middelbare

    ‘Juf, was u zenuwachtig toen u naar een andere school ging?’ ‘Ja, want ik was hartstikke verlegen.’ ‘U bent echt niet verlegen!’ ‘Toen wel’. ‘Waarom was u zenuwachtig, was u bang?’ ‘Niet bang, ik vond het ontzettend spánnend. Fietsen naar de stad, andere klasgenoten en leraren....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Lief heersbeestje?

    ‘Hé, hallo, je leeft nog!’. Gisterenmiddag, kriebels tussen mijn kraag. Geïrriteerd haal ik uit. Er rolt iets over het tafelblad. Een lieveheersbeestje. ‘t Blijft op de rug liggen, het zwarte buikje omhoog, zes fragiele pootjes maaien door de lucht. Met zware inspanning weet het beestje zich....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    De zon schijnt

    In een algehele toestand van loomheid hang ik wat in het zonnetje. Eigenlijk moet ik overeind om de fuchsia’s water te geven. Straks liggen ze op apengapen. Vooruit, nog een paar minuten.Voorzichtig verplaats ik mijn nek op de rand van de rieten stoel. Ik hoor het botje aan de achterkant van mijn ....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Hondenleven

    De poort staat open, de- poort- staat- open!! Yes, niemand te zien, ik ga er vandoor. Bah, irritant grind. ‘t Ligt me daar ongelijk. Hier een dikke laag, verderop bijna niks. Komt door die buurtkatten. Zij lozen hier aan de lopende band hun stinkende grote boodschappen. Baas blijft grind wegschepp....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Telefoonterreur

    Ik zit in mijn kantoortje met een leesgroepje. Toneellezen. Ieder heeft zijn of haar eigen rol. Een leuke en afwisselende manier van technisch lezen.‘Tycho’ en ‘papa Ben’ doen hun best als er opeens iemand doorheen praat. Ik besluit het te negeren. Kan gebeuren. Even later hoor ik een blikke....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Klein Sluuske en een tuut

    Een ochtendje outlet. Op overhemdenjacht belanden we in een herenmodezaak. Daar zit moeders, puffend onderuitgezakt in een fauteuil. De handen gevouwen over een hoogzwangere buik. Haar dochtertje huppelt door de winkel en laat haar handjes door een display met stropdassen glijden. ‘Zacht’, murm....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Blackbird

    Ruurlo, een uur of zes in de vroege ochtend. Nadat de haan me om tien voor vijf wakker kraaide, kan ik de slaap niet meer vatten. Geeft niets, er is genoeg te zien en te horen op dit bijzondere plekje Nederland. Een lichte nevel ligt als een deken over de weilanden. In alle rust wordt de wereld wakk....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    Piep, piep, woefffff

    We hebben een logé, kleinzoon. Twee uur ‘s nachts. ‘Oma, help, ik moet plassen. Kom je?’ Even later hijst oma hem in bed, dekt hem toe en hij slaapt verder. Oma niet. De hond zal zo ook wel komen.Hoogbejaard is hij en dat is te merken. Na drieëndertig jaar hebben we voor de vierde keer een b....


    Lees verder...
  • Hoeksche Waard

    K(l)eurig wakker blijven

    We rijden richting Ruurlo. Normaal gesproken val ik in de auto binnen tien minuten in slaap. Vandaag heb ik me heilig voorgenomen wakker te blijven. Wel zo gezellig. Maar hoe?Mijn voorraad columns roept luidkeels om aanvulling. Kleur… ik ga kléuren verzamelen. Hupsakee, ogen open, dan valt er str....


    Lees verder...
or
or

Uw zoekterm + enter